Brandpunt+

Een vergeten groep

Do 11 okt 21:00

KRO-NCRV • 19 min

Uit onvrede met de reguliere zorg hebben ouders van ernstig meervoudig gehandicapten zelf een kleinschalige opvang opgezet. Niet de bureaucratie, maar tijd en zorg voor de bewoners staat er centraal.

'Als de instellingen niet de juiste zorg kunnen verlenen dan doen we het zelf wel!' In Nederland hebben zo'n tienduizend mensen een ernstig meervoudige beperking. Hun ontwikkelingsniveau is vergelijkbaar met een kind van hooguit twee jaar oud. Een groep die normaal gesproken weinig zichtbaar is en vooral in grote zorginstellingen verblijft. Veel tijd en geld gaat daar op aan de bureaucratie en wordt soms te weinig besteed aan de patiënten. Reden voor Ingeborg en Lucian van Heumen om voor hun eigen meervoudige gehandicapte dochter Eline een kleinschalige opvang op te zetten. Een andere vorm van zorg: slowcare, met meer tijd en aandacht voor de bewoners, en zichtbaar, midden in een woonwijk. Maar dat bleek nog niet zo makkelijk. Het Nederlandse zorgsysteem is bureaucratisch en log en het duurde jaren voordat de opvang deze zomer eindelijk zijn deuren kon openenen. Hoe lukte het dit Brabantse echtpaar dit te financieren? En waarom is het niet overal in de zorg zo georganiseerd?

Brandpunt_plus Brandpunt+ >