Er is een fout opgetreden, probeer het later nog eens.

De NPO Start-app

Download

Kruispunt

Kruispunt

Zo 8 apr 23:10

• KRO • 25 min

Schaapherders zijn altijd buiten, nauw verbonden met hun dieren en vaak urenlang alleen. Daphne en Marianne kozen met hart en ziel voor dit bestaan. Hoe is het om als mens zo los van de kudde te zijn?

Met de komst van de lente verschijnen ook de lammetjes weer in de wei en op de hei. De schaapherders die met hen oplopen zijn hele dagen buiten, nauw verbonden met hun dieren en urenlang alleen. Als mens voelen zij zich juist beter los van de 'kudde': weg van het maatschappelijk gewoel en zonder al te veel menselijke contacten. Hoe zien zij hun leven? En waarom zijn ze zo verknocht aan hun vak? Daphne Hogeweg groeide op in de stad maar was als kind al het liefste buiten. Net afgestudeerd gooide ze het roer om en vertrekt ze naar de wadden. Toen ze uiteindelijk schaapherder werd wist ze dat ze haar bestemming had gevonden. Marianne Duinkerken en Albert Koopman hebben een kudde in het Drentse Balloo. Albert, een geboren en getogen Drent, is al sinds 1981 fulltime herder. De Haarlemse Marianne studeerde wereldgodsdiensten en klassieke kalligrafie, werkte op de wilde vaart en runde jarenlang een grand café. Toen ze Albert in 2001 op de de hei tegenkwam werden ze op slag verliefd en door die liefde rolde zij ook in het herdersvak. Beiden zeggen dat ze dit de rest van hun leven willen doen omdat het de zin van hun bestaan is.

Kruispunt >